می رفت فروغی ز سر کویت و می گفت

کاندر خور این دولت بیدار نبودم

از روی تو کی شد که بر آتش ننشستم

وز نور تو کی بود که در نار نبودم

کز دست دل ای کاش چنین زار نبودم