از کار فروبسته دل عقده گشودم

دیری است که دیوانه آن چشم کبودم

سرمستم از این باده دیرینه که بودم

از روی فروزنده او پرده فکندم

بینایی من در رخش از گریه فزون شد

چندانکه مرا کاست، غم عشق فزودم

وقتی در دل را به رخم باز نمودند