خون ز بیداد تو می خوردم و می خندیدم

باغ رخسار تو می دیدم و دل می دادم

گرد گل زار تو می گشتم و گل می چیدم

جان به سودای تو می دادم و می رنجیدی

نکته عشق تو رفتم که نگویم، گفتم

محنت هجر تو گفتم که نبینم، دیدم

هر سر موی مرا از تو امید دگر است