داغ و دردی که رسید از تو حرامم بادا

بلعجب بین که در آب آتش سوزان دارم

گر بسوزد نفسم هر دو جهان را نه عجب

زان که در سینه بسی سوزش پنهان دارم

که سر مرهم و اندیشه درمان دارم

شیخ ناپخته به من این همه گو خنده مزن

که دل سوخته و دیده گریان دارم