عیش ها می کنم ار خون خوریم فصل بهار

الله الله که چه سودای محالی دارم

تو پری چهره عجب زلف پریشی داری

من آشفته عجب شیفته حالی دارم

بس که از ساغر می بی تو ملالی دارم

سر مویم همه شد تیغ و سپر سینه تنگ

با سپاه غم او طرفه جدالی دارم