سر مویم همه شد تیغ و سپر سینه تنگ

من آشفته عجب شیفته حالی دارم

عیش ها می کنم ار خون خوریم فصل بهار

بس که از ساغر می بی تو ملالی دارم

با سپاه غم او طرفه جدالی دارم

خون دل گر عوض باده خورم خرده مگیر

که ز دیوان قضا رزق حلالی دارم