بس که از ساغر می بی تو ملالی دارم

تو پری چهره عجب زلف پریشی داری

من آشفته عجب شیفته حالی دارم

عیش ها می کنم ار خون خوریم فصل بهار

سر مویم همه شد تیغ و سپر سینه تنگ

با سپاه غم او طرفه جدالی دارم

خون دل گر عوض باده خورم خرده مگیر