من که بر سر هوس دانه خالی دارم

به نشیمن گه آن طایر زرین پر و بال

ترسم آخر نرسم تا پر و بالی دارم

واقف از حال دل مرغ چمن دانی کیست

دوزخی باشم اگر سایه طوبی طلبم

من که در روضه دل تازه نهالی دارم

تا جوابی نرسد پا نکشم از در دوست