تا که هفتاد و دو ملت نکند تکفیرم

دست من دامن ساقی زدم از بخت جوان

تا نگویند که در باده کشی بی پیرم

خم زنار من آن زلف چلیپا نشود

به خرابی خوشم امروز که فردا ز کرم

همت پیر خرابات کند تعمیرم

آه اگر خواجه من بنده نوازی نکند