با همه ذوق ساکنم، با همه شوق خامشم

دوش به قد دلکشت قصه سرو گفته ام

گفت که شرمسار شو از حرکات دلکشم

بس که شب وصال تو ناطقه لال می شود

بلعجبی نگر که من با همه لاف عاشقی

یار ندیده واله ام، می نچشیده بیهشم

نی ز حیبب ایمنم، نی ز طبیب مطمن