از زلف پریشانش در هم شده ایامم

در دامگه عشقش بشکست پر و بالم

در حسرت دیدارش طی گشت شب و روزم

در محنت بسیارش بگذشت مه و سالم

کز صف زده مژگانش وارون شده اقبالم

از شعله رخسارش می سوزم و می سازم

وز جلوه رفتارش می گریم و می نالم