یا جبهه نمی سایم یا چهره نمی مالم

از شعله رخسارش می سوزم و می سازم

وز جلوه رفتارش می گریم و می نالم

شب نیست که در پایش تا روز به صد زاری

گر با رخ زیبایش یکشام به صبح آرم

فیروز شود روزم، فرخنده شود فالم

گر زلف و خطش بینی معلوم شود بر تو