بشارت های خوش داد از اشارت های جانانم

فدای قاصد جانان کز او آسوده شد جانم

به عالم هیچ عیشی را از این خوش تر نمی دانم

که جام از من تو بستانی و من کام از تو بستانم

نمی دانم چه عشق است این که یک جا کند بنیادم