که جام از من تو بستانی و من کام از تو بستانم

فدای قاصد جانان کز او آسوده شد جانم

بشارت های خوش داد از اشارت های جانانم

به عالم هیچ عیشی را از این خوش تر نمی دانم

نمی دانم چه عشق است این که یک جا کند بنیادم

نمی دانم چه سیل است این که یک سر ساخت ویرانم

شنیدم کز برای هر شبی روزی مقرر شد