به عالم هیچ عیشی را از این خوش تر نمی دانم

فدای قاصد جانان کز او آسوده شد جانم

بشارت های خوش داد از اشارت های جانانم

که جام از من تو بستانی و من کام از تو بستانم

نمی دانم چه عشق است این که یک جا کند بنیادم

نمی دانم چه سیل است این که یک سر ساخت ویرانم