در عالم پیری سر و کارم به جوانی است

برخیزم و بر چشم خود او را بنشانم

دی صبح شنیدم ز لب غنچه که می گفت

من تنگ دل از حسرت آن تنگ دهانم

پیرانه سر آمد به سرم بخت جوانم

اکنون نه مرا کشتی از آن ابرو و مژگان

دیری است که من کشته آن تیر و کمانم