دیری است که من کشته آن تیر و کمانم

در عالم پیری سر و کارم به جوانی است

پیرانه سر آمد به سرم بخت جوانم

اکنون نه مرا کشتی از آن ابرو و مژگان

صبحم همه با یاد سر زلف تو شد شام

یک روز نبودم که نبودی به گمانم

هم قطره فروریختی از چشمه چشمم