صبحم همه با یاد سر زلف تو شد شام

پیرانه سر آمد به سرم بخت جوانم

اکنون نه مرا کشتی از آن ابرو و مژگان

دیری است که من کشته آن تیر و کمانم

یک روز نبودم که نبودی به گمانم

هم قطره فروریختی از چشمه چشمم

هم پرده برانداختی از راز نهانم