خون جگر بدیده ام پاره دل به دامنم

دامن خمیه سفر از در دوست می کنم

هیچ کس از معاشران هم سفرم نمی شود

ترسم از این مسافرت جان به در آید از تنم

هر قدمی که می روم پای به سنگ می خورد