ترسم از این مسافرت جان به در آید از تنم

دامن خمیه سفر از در دوست می کنم

خون جگر بدیده ام پاره دل به دامنم

هیچ کس از معاشران هم سفرم نمی شود

هر قدمی که می روم پای به سنگ می خورد

هر نفسی که می کشم شعله به دشت می زنم

غیر الم در این قدم هیچ نشد مشخصم