تا بر درت گذشتم، آسوده از بهشتم

رخسار خو بپوشان کز دست رفت دینم

هر چند آستینت در دست من نیفتاد

لیکن بر آستانت فرسوده شد جبینم

تا با تو دست گشتم، فارغ ز حور عینم

گر بخت خفته من از خواب ناز خیزد

هم با تو می کشم می، هم با تو می نشینم