خود چه اندیشم ز هجران من که در بزم وصالم

ور نیفتد بر رخش آه از نگاه واپسینم

با نسیم طره او در بهارستان رومم

با خیال صورت او در نگارستان چینم

یا چه تشویشم ز دوزخ من که در خلد برینم

گر تو میر مجلسی، من هم محب تیره روزم

ور تو شاه کشوری من هم غلام کمترینم