دست امیدم ار شبی بر سر زلف او رسد

مفتی شهر می خورد حسرت می پرستیم

کاش به کوی نیستی خاک شوم که آن پری

چهره نشان نمی دهد تا به حجاب هستیم

طعنه بر آسمان زند فر دراز دستیم

زنده جاودانیم تا حرکات عشق شد

آلت زندگانیم، علت تندرستیم