روزی نشد که در عشق بر کار خود نخندیم

در عین تیرباران چشم از تو برنسبتم

در وقت دادن جان دل از تو برنکندیم

وقتی نشد که بی دوست بر حال خود نگریم

گو از کمان مزن تیر کز دل به خون تپیدیم

گو از میان مکش تیغ کز کف سپر فکندیم

با قهر و لطف معشوق در عاشقی فروغی