حیرتم هر دم فزون تر می شود در عاشقی

وین غم دیگر که از بیگانگان می دانیم

من که شیر بیشه را صیدم گهی دشوار بود

سخت برد آهوی چشمت دل به صد آسانیم

تا رخ خوب تو شد سرمایه حیرانیم

تا ز خنجر تنگنای سینه ام بشکافتی

صد در رحمت گشودی بر دل زندانیم