بس فتنه که خیزد و بلا هم

هر منظرت از مه دو هفته

شهری متحیرند ما هم

بالای تو هر کجا نشیند

چندان نگه تو بی خودم کرد

کز خویش گذشتم از خدا هم

تا زان سر کوی پا کشیدم