نزد حبیب کرده ام قصه درد اهل دل

با همه سعی از آن دهن، هیچ نیافتم نشان

سر خوش و مست و بیهشم،در همه نشه ای خوشم

بار فلک نمی کشم، از کرم سبوکشان

پیش طبیب گفته ام صورت حال ناخوشان

من که به قوت جنون، سلسله ها گسسته ام

بسته مرا به راستی زلف کج پریوشان