من که به قوت جنون، سلسله ها گسسته ام

بار فلک نمی کشم، از کرم سبوکشان

نزد حبیب کرده ام قصه درد اهل دل

پیش طبیب گفته ام صورت حال ناخوشان

بسته مرا به راستی زلف کج پریوشان

هر چه ز جور خوی تو، می گذرم ز روی تو

می کشدم به سوی تو، دست طلب کشان کشان