هر چه ز جور خوی تو، می گذرم ز روی تو

پیش طبیب گفته ام صورت حال ناخوشان

من که به قوت جنون، سلسله ها گسسته ام

بسته مرا به راستی زلف کج پریوشان

می کشدم به سوی تو، دست طلب کشان کشان

باده اگر نمی دهی خون مرا به جام کن

مرهم اگر نمی نهی، زخم مرا نمک فشان