بر یک قرار نیست دل بی قرار من

یک عمر را به روزه بسر برده ام مگر

روزی لبت رسد به لب روزه دار من

در زلف بی قرار تو باشد قرار دل

کشتی مرا و تا سر خاکم نیامدی

آه از سیاه بختی خاک مزار من

گویند از آن نگاه نهانی چه دیده ای