آه از سیاه بختی خاک مزار من

در زلف بی قرار تو باشد قرار دل

بر یک قرار نیست دل بی قرار من

کشتی مرا و تا سر خاکم نیامدی

گویند از آن نگاه نهانی چه دیده ای

پیداست آن چه دیده ام از خاک زار من

بخت سیاه بین که دو چشمم سفید شد