که خود رایی ندارد ره به بازار خدای من

دوای عاشق دلخسته را معشوق می داند

کسی تا درد نشناسد نمی داند دوای من

خدا را زاهدا بر چین بساط خودنمایی را

ز خود بیگانه شو گر با تو خواهی آشنا گردد

که من از خود شدم بیگانه تا شد آشنای من

رساند آخر به دست من سر زلف رسایش را