خدا را زاهدا بر چین بساط خودنمایی را

که پامال سواران شد دل بی دست و پای من

دوای عاشق دلخسته را معشوق می داند

کسی تا درد نشناسد نمی داند دوای من

که خود رایی ندارد ره به بازار خدای من

ز خود بیگانه شو گر با تو خواهی آشنا گردد

که من از خود شدم بیگانه تا شد آشنای من