خون از دل من هر شب روان است

هر گه که آید از خانه بیرون

دل برده از من سروی که دارد

بالای دلکش، رفتار موزون

تا طره اش داشت قصد شبیخون

هر لحظه گردد در ملک خوبی

حسن تو بی حد، عشق من افزون