کس را نبود طاقت جور و جفای تو

تا سر نرفته بر سر مهر و وفای تو

حلق من است و حلقه زلف دوتای تو

گر من میان اهل محبت نبودمی

دامن کشان گذر ننمودی به خاک من

تا جان نازنین ننمودم فدای تو

گر سایه به سرم فکند شاه باز بخت