گر سایه به سرم فکند شاه باز بخت

کس را نبود طاقت جور و جفای تو

دامن کشان گذر ننمودی به خاک من

تا جان نازنین ننمودم فدای تو

دوری نمی کند سرم از خاک پای تو

دانی که در شریعت ما کیست کشتنی

بیگانه ای که هیچ نگشت آشنای تو