دانی که در شریعت ما کیست کشتنی

تا جان نازنین ننمودم فدای تو

گر سایه به سرم فکند شاه باز بخت

دوری نمی کند سرم از خاک پای تو

بیگانه ای که هیچ نگشت آشنای تو

تو خود چه گلشنی که هوای خوش بهشت

بیرون نمی برد ز سر ما هوای تو