بیرون نمی برد ز سر ما هوای تو

دانی که در شریعت ما کیست کشتنی

بیگانه ای که هیچ نگشت آشنای تو

تو خود چه گلشنی که هوای خوش بهشت

زاهد به یاد کوثر و صوفی به فکر می

ما و تصور لب مستی فزای تو

آگاهیش ز راحت عشاق خسته نیست