به گریه گفتمش از رخ نقاب یک سو نه

هنوز طالع برگشته ام به خوابستی

شبی نظاره بدان شمع انجمن کردم

هنوز ز آتش دل دیده ام پرآبستی

به خنده گفت که خورشید در سحابستی

زکانه بوسه زند پای شه سواری را

که با تو از مدد بخت هم رکابستی