زکانه بوسه زند پای شه سواری را

هنوز ز آتش دل دیده ام پرآبستی

به گریه گفتمش از رخ نقاب یک سو نه

به خنده گفت که خورشید در سحابستی

که با تو از مدد بخت هم رکابستی

به خاک ریخته ای خون بی گناهان را

مگر به کیش تو خون ریختن ثوابستی