تو که ترک سر نگفتی ز پیش چگونه رفتی

ز غرور ناز گفتی که مگر هنوز هستی

ز طواف کعبه بگذر، تو که حق نمی شناسی

به در کنشت منشین تو که بت نمی پرستی

تو که نقد جان ندادی ز غمش چگونه رستی

اگرت هوای تاج است به بوس خاک پایش

که بدین مقام عالی نرسی مگر ز پستی