ز طواف کعبه بگذر، تو که حق نمی شناسی

که به پاکی اش نرفتی و به سختی اش نبستی

به کمال عجز گفتم که به لب رسید جانم

ز غرور ناز گفتی که مگر هنوز هستی

به در کنشت منشین تو که بت نمی پرستی

تو که ترک سر نگفتی ز پیش چگونه رفتی

تو که نقد جان ندادی ز غمش چگونه رستی