از آن به بند تو آزادگان گرفتارند

فغان که گوش ندادی به هیچ فریادی

ز ناتوانی ما کی خبر توانی شد

که در کمند قوی پنجه ای نیفتادی

که غیرت مه تابان و سرو آزادی

ز زلف و چشم تو معلوم می توان کردن

که آفت بشر و فتنه پری زادی