گهی ز غمزه چشمت چه خانه ها که نرفتی

دلی به زخم تو بستم فغان اگر نپسندی

کدام دام نهادی که طایری نگرفتی

کدام تیر گشادی که خسته ای نفکندی

گهی ز تیشه نازت چه ریشه ها که نکندی

ز شرم طلعت رخشان خسوف ماه تمامی

ز رشک قامت موزون شکست سرو بلندی