به حکم عشق و تقاضای حسن می باید

که واقف از من و روز سیاه من باشی

من از دو نرگس مست تو چشم آن دارم

که آگه از نگه گاه گاه من باشی

که من گدای تو باشم، تو شاه من باشی

پس از هلاک به خاکم بیا که می ترسم

علی الصباح جزا عذرخواه من باشی