که من گدای تو باشم، تو شاه من باشی

من از دو نرگس مست تو چشم آن دارم

که آگه از نگه گاه گاه من باشی

به حکم عشق و تقاضای حسن می باید

پس از هلاک به خاکم بیا که می ترسم

علی الصباح جزا عذرخواه من باشی

اگر چه هیچ امید از تو بر نمی آید