اگر چه هیچ امید از تو بر نمی آید

که من گدای تو باشم، تو شاه من باشی

پس از هلاک به خاکم بیا که می ترسم

علی الصباح جزا عذرخواه من باشی

همین بس است که امیدگاه من باشی

بتان کج کله آنجا که در میان آیند

تو در میان بت کج کلاه من باشی