همین بس است که امیدگاه من باشی

پس از هلاک به خاکم بیا که می ترسم

علی الصباح جزا عذرخواه من باشی

اگر چه هیچ امید از تو بر نمی آید

بتان کج کله آنجا که در میان آیند

تو در میان بت کج کلاه من باشی

چو نیست قسمت من عافیت همان بهتر