مو به مویم زخم موی تو در پیچ و خم است

زلف چون مار تو چنبر زده بر پیشانی

خلقی از روی تو در کوچه بی آرامی

جمعی از موی تو در حلقه بی سامانی

هیچ کس موی ندیده ست بدین پیچانی

هر که لبهای تو را چشمه حیوان شمرد

بی نصیب است هنوز از صفت انسانی