بی نصیب است هنوز از صفت انسانی

مو به مویم زخم موی تو در پیچ و خم است

هیچ کس موی ندیده ست بدین پیچانی

هر که لبهای تو را چشمه حیوان شمرد

گیرم از پرده شد آن صورت زیبا پیدا

حاصل دیده من چیست به جز حیرانی

خون بها دادن یک شهر بسی دشوار است